Home? Een thuis?
Een leven laat zich soms beter vertellen aan de hand van plaatsen dan van jaartallen. Elke woonplaats is een decor. Elke verhuizing wordt een nieuw hoofdstuk. Achter iedere plaats: een andere tijd, andere mensen en andere verhalen! Ik ging van de geestgrond en de bollenvelden naar de stad en van Nederland naar Frankrijk en ik kwam weer terug.
In de verschillende streken en plaatsen waar ik woonde, leerde en werkte ik. Ik heb er pijn ontmoet en liefgehad. Al die plaatsen, en veel van die mensen, wonen allemaal in mij.
Een kanttekening wil ik wel maken! De plek waar je woont is niet altijd een thuis!
Ziet het licht!
12 september 2026. “Misofoon (Moord in het Agnetapark)” ziet publiekelijk het levenslicht. Nog net niet fysiek in de boekhandel. Wel al overal bestelbaar.
In de voetsporen van Willem van Hanegem
Op het gras van het Delftse Sportpark Brasserskade, waar Xerxes/DHC eerder haar eredivisie hoogtijdagen beleefde, werd op tweeëntwintig mei 1976 het voor Delft grootste popfestival ooit gehouden. In ieder geval qua line-up! Wie er die dag bij was, zal het nooit meer vergeten zijn.
Op het geïmproviseerde podium wat in de hoofdtribune was gebouwd, stond daar opeens 10CC met de wereldhits The Wall Street Shuffle en I’m not in love. Eric Burdon van The Animals met The House of the Rising Sun. Nils Lofgren. en dat allemaal Live in Delluf! De Nederlandse supergroep uit die tijd en de trots van Delft Alquin stal die middag alle Delftse harten en de show! Er waren heel bijzondere dingen gebeurd die dag. In ‘Misofoon’ speelt dit eerste Delftse Popfestival een cruciale rol. Muziek, essentialia en vriendschap is een heilige drie-eenheid. Een balans werd opgemaakt. Er vielen dingen op hun plek.
Aan de absolute smaakmaker van die middag, Michel van Dijk (Alquin), zal ik op 14 oktober aanstaande, vijftig jaar na het concert in het stadionnetje in Delft, het eerste exemplaar van Misofoon overhandigen. Dit in Amsterdam.